Kudowa Zdrój w moim obiektywie - Sanktuarium św. Rity w Głębinowie

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Kudowie-Zdroju (w dzielnicy Zakrze) to historyczna, jednonawowa świątynia wzniesiona w 1679 roku na miejscu wcześniejszego kościoła drewnianego. Parafia w tym miejscu sięga XIII wieku (wzmiankowana około 1284 roku). Obecny murowany budynek powstał w 1679 roku. Architektura nie reprezentuje jednego dominującego stylu, przez co bryła ma charakter unikalny i tradycyjny. W 1752 roku wzniesiono osobną dzwonnicę, którą w 1983 roku połączono z główną częścią budowli. Wystrój cechuje barokowy przepych, w tym bogato zdobione ołtarze, rzeźby oraz obrazy. W ołtarzu głównym znajduje się zabytkowa figura patronki – św. Katarzyny.

Jan Dobrowolski (1927–2017) był znaną i niezwykle zasłużoną postacią dla kultury Kotliny Kłodzkiej, a w szczególności samej Kudowy-Zdroju. Przez dekady realizował się jako wszechstronny muzyk, kontrabasista oraz charyzmatyczny konferansjer, stając się jednym z symboli powojennego życia artystycznego w tym dolnośląskim uzdrowisku.

Jako instrumentalista grający na kontrabasie współtworzył lokalne składy muzyczne, orkiestry zdrojowe oraz kapele, które umilały czas kuracjuszom i mieszkańcom Kudowy.
Słynął z doskonałego kontaktu z publicznością, elegancji, poczucia humoru i nienagannej dykcji. Prowadził liczne koncerty, dancingi, wieczory estradowe oraz wydarzenia kulturalne organizowane na terenie tamtejszych parków zdrojowych i pijalni wód. Jako kontrabasista i konferansjer przez lata współpracował z uzdrowiskiem, grając dla kuracjuszy w Teatrze Pod Blachą, Pijalni Wód czy w kawiarniach zdrojowych.
Jan Dobrowolski zmarł 15 czerwca 2017 roku w wieku 89 lat. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Kudowie-Zdroju.

Park Zdrojowy w Kudowie-Zdroju to zabytkowy, założony w XVIII wieku park krajobrazowy o powierzchni ok. 13–17 ha, położony w ścisłym centrum miasta u podnóża Góry Parkowej. Powstał z inicjatywy barona von Stillfrieda w 1787 roku w miejscu wypływu naturalnych źródeł leczniczych wód mineralnych. Pijalnia Wód Mineralnych to Serce parku, gdzie można spróbować lokalnych wód szczawowych wspomagających leczenie.

PARK ZDROJOWY
Roślinność wzorowana na angielskich ogrodach krajobrazowych; rosną tu okazałe drzewa oraz egzotyczne rośliny, w tym rododendrony, agawy, kaktusy, opuncje i draceny. Znajdują się w nim urokliwe alejki, staw z fontanną, muszla koncertowa, tężnia solankowa, liczne ławeczki oraz plac zabaw dla dzieci.
Znajdują się w nim urokliwe alejki, staw z fontanną, muszla koncertowa, tężnia solankowa, liczne ławeczki oraz plac zabaw dla dzieci.

Góra Parkowa w Kudowie-Zdroju to malownicze wzniesienie o wysokości 477 m n.p.m., które wraz z przyległym Parkiem Zdrojowym tworzy piękny kompleks spacerowo-rekreacyjny w uzdrowisku. Znajduje się tuż obok centrum Kudowy-Zdroju, stanowi naturalne przedłużenie Parku Zdrojowego. Na zboczach wytyczono ścieżki spacerowe oraz tzw. ścieżkę zdrowia z elementami do ćwiczeń na świeżym powietrzu.

Altanka Miłości w Kudowie-Zdroju to urokliwa, secesyjna budowla drewniana z początku XX wieku, położona na szczycie Góry Parkowej na wysokości ok. 450 m n.p.m. Lekki, drewniany pawilon w stylu secesyjnym, który po niedawnym remoncie zyskał także metalowe elementy konstrukcyjne. Miejsce spacerowe dla kuracjuszy i turystów, oferujące rozległą panoramę na miasto i okolice; romantyczny zakątek, od którego wzięła się nazwa, idealny na spokojny spacer we dwoje.

Jezioro Nyskie (często nazywane przez mieszkańców i turystów Zalewem Głębinowskim), ponieważ to właśnie w turystycznej wsi Głębinów oraz sąsiednim Skorochowie koncentruje się całe zaplecze rekreacyjne tego akwenu. Jest to jeden z największych i najważniejszych zbiorników zaporowych na Opolszczyźnie, utworzony w 1971 roku na Nysie Kłodzkiej. Łączy w sobie funkcję retencyjną z potężną bazą turystyczną.

Sanktuarium św. Rity w Głębinowie to popularne miejsce pielgrzymkowe położone w neogotyckim kościele św. Urbana nad brzegiem Jeziora Nyskiego. Ceglana świątynia pw. św. Urbana wzniesiona w latach 1884–1886. Kościół cudem uniknął rozbiórki w czasie budowy pobliskiego zbiornika wodnego. Początek kult św. Rity (patronki od spraw trudnych i beznadziejnych) rozpoczął się jesienią 2014 roku. Od 22 maja 2015 roku w kościele znajdują się relikwie świętej (fragment tuniki). Diecezjalne sanktuarium zostało erygowane w maju 2021 roku.

Niewielka, prosta świątynia bez przepychu, skupiająca ludzi szukających nadziei w życiowych kryzysach. Pielgrzymi licznie przybywają na nabożeństwa (odbywające się m.in. w czwartki), często przynosząc ze sobą czerwone róże.